Verslag Effectief communiceren met kinderen

Geschreven door Melanie van Son dinsdag, 02 november 2010 15:10

Ieder kind lijkt op alle kinderen
lijkt op sommige andere kinderen
lijkt op geen enkel ander kind.

Dit waren de zinnen waar deze leuke avond mee begon. In huiselijke sfeer verloopt de workshop als een boeiend dialoog waar uiteindelijk alle deelnemers op hun eigen manier aan mee gaan doen. Suzanne de Roos, orthopedagoog bij De Kinderbrigade, heeft veel parate kennis over het onderwerp. Iedereen krijgt de kans om zijn of haar zienswijze op tafel te leggen. Het onderwerp van de avond was Positief en Effectief communiceren met je kind (dat geldt natuurlijk ook voor de kinderen waar je mee werkt). Hoe doe je dat en wat kan het effect hiervan op langere termijn zijn?

We krijgen als eerste een sheet gepresenteerd met daarop alle eigenschappen die een gezin zou moet bezitten om "perfect gezin" te kunnen zijn. Dan was ik intelligent, had ik genoeg tijd voor mijn sociale leven, een kind die nooit vervelend was en altijd gehoorzaamde, maar ook het kaas niet van z'n brood laat eten. Dan had ik een zorgzame man die ook nog heel veel geld verdiende en had ik nooit wallen onder mijn ogen. We kwamen al snel tot de conclusie dat voor alle opvoeders die deze avond aanwezig waren, het gewoon een mooie droom was maar dat de werkelijkheid anders was. Toen kwam gelukkig ook het realistische lijstje voorbij waarin je haar niet perfect zat, de pap van je kind achter zijn oren geplakt kon zitten en waarin het wel normaal zou zijn als je peuter van drie spontaan besloot om er een drama van te maken in de supermarkt. Toen konden we weer een beetje lachen. "Geluk maakt gelukkig" staat er. Het is belangrijk om als ouder op een rijtje te krijgen hoe je wil dat je gezin is. Sommige eigenschappen staat lijn recht op elkaar en kunnen dus niet beide door het gezin worden aangenomen. Door vast te stellen wat je precies wil kan je ook stellig en duidelijk naar je kinderen toe zijn. En dit is wel heel belangrijk.

Wil je als opvoeder positief en effectief leren communiceren dan is het belangrijk dat je ook de ontwikkeling van je kind begrijpt. Waar ik nooit bij stil had gestaan is dat een kind tot zijn negende jaar in een magische wereld leeft en daardoor niet alles begrijpt wat je er tegen zegt. Kinderen blijken ook tot de zevende jaar niet in staat tot logische gevolg trekking. En rond het dertiende jaar kunnen kinderen pas abstracte gedachtes begrijpen. Soms werd het wel een beetje ingewikkeld. Maar door dat de andere opvoeders ook met goeie vragen kwamen bleek alles veel simpeler te zijn dan ik begon te denken. Als je kritisch kijkt naar de manier waarop je met een kind communiceert en als je daarbij rekening te houdt met het feit dat wat je zegt door het kind niet altijd even logisch wordt beschouwd. Dan kan je wat je wil zeggen op zo'n manier zeggen dat het voor het kind duidelijk is wat je bedoelt. Daarbij hou je er ook rekening mee dat het kind het als nog niet begrepen heeft.

Wat ook leuk was, was een stukje over waarom "het mag niet" zeggen eigenlijk niet zo goed werkt. Waar het op neer komt is dat de gedachtegang die nodig is om te onthouden dat iets niet mag meteen ook de voorstelling met zich mee draagt van dat wat het kind zou kunnen doen waar het nog niet aan gedacht had dat hij dat kon doen. Het voorbeeld was erg grappig (en niet helemaal zo, maar toch):

Mamma zegt: "Je mag niet in de vijver springen"

Kind onthoudt: mag, niet, vijver, springen

Kind denkt na een tijdje: mag, springen, vijver, niet

En dan zwemt er een eend voorbij en "PLONS"

Door in plaats van te vertellen wat het niet mag, dit te formuleren in wat het eigenlijk wel moet doen, krijg je meer vat op de reactie van het kind. Zou je in plaats van "Je mag niet in de vijver springen", tegen het kind zeggen: "hier is de zandbak, ga maar even spelen" dan zou de hele vijver misschien nooit zijn opgekomen. Laat staan dat hij er in zou kunnen springen. Als er dan opeens een eend in de vijver voorbij zwemt is het kind in ieder geval een stuk minder snel geneigd om in de vijver te springen. En dan nog duurt het niet lang voor dat het kind vergeet wat het is opgedragen. Daarom blijkt het regelmatig herhalen van de opdracht ook net zo belangrijk.

Hierop had iedereen wel een opmerking of een vraag. Het is ons op het hart gedrukt dat je altijd je kind in de gaten moet houden. Maar dat als je duidelijk en van uit een positieve gedachte (wat wil je wel dat het doet?) naar het kind communiceert, je er in ieder geval voor zorgt dat je hem geen ideeën geeft om te gaan doen wat je niet wil dat hij doet.

Dit is natuurlijk maar een kleine greep uit de ideeën die in de loop van avond de revue zijn gepasseerd. Ben je nieuwsgierig geworden of denk je "zo... dat zou ook wel handig zijn voor mij!". Dan kan je je gewoon opgeven voor de volgende avond. Meer weten? neem dan een kijkje op www.kinderbrigade.nl of neem contact op met Melanie op 0108221424.